Twitter Updates Volg mij op Twitter
Verslag van de IJseenden tocht op de Waddenzee op 8 april 2011
 
Het is vandaag een schitterende dag nauwelijks wind een strak blauwe hemel. Zo begon ik het verslag van de vorige tocht. Ook deze keer belooft het weer een mooie dag te worden. Het is bewolkt er is weinig wind uit het noorden En als zo vaak beginnen we met een rondje door de haven van Den Oever waar iedere keer weer leuke waarnemingen worden gedaan. Ook nu weer, een duiker klinkt er van het dek. Alle ogen worden gericht op de aangegeven plaats We zien futen, middelste zaagbekken, meeuwen,een paar holenduiven, smienten, een man brilduiker, bergeenden, aalscholvers. Op de losse dam zijn lepelaars tegenwoordig een attractie op Wieringen. Helaas de ijseenden roepen als wij op tijd in de buurt van stompe willen zijn moeten wij voortmaken. Want het is om ėėn uur hoog water. Er is iedere keer wat. Je kunt beter rustig de tijd nemen als je iets leuks heb gevonden want je weet nooit wat er verderop gebeurd. Aan de andere kant is het aantrekkelijke van deze tochten dat je voort durend waarnemingen doet waar je niet op rekent.

Ineens duikt er een groepje zwarte zee-eenden op. Het is heerlijk op het bovendek wij volgen de groep een tijdje. Ima, de kok die regelmatig de bezoekers aan boord van hun natje en droogje voorziet, heeft de broodjes al weer klaar staan. Eigenlijk gunnen we ons geen tijd om de broodjes op te eten. Er is zoweel te genieten aan dek. Alarmfase ėėn grote zeeeenden in de jaren dat we hier rondvaren zien we deze soort maar zelden. Er is geen twijfel mogelijk de witte vlek op de vleugels is onmiskenbaar. Helaas ijseenden laten deze keer verstek gaan. Zelfs Jan Rotgans ziet ze niet. We nuttigen ons soepje. We liggen nog een tijdje te genieten. Jan stelt voor het Kaptans diner te nuttigen naast de losse dam. Op weg daar naartoe varen we langs de afsluitdijk waar in de regel zich concentraties eenden en futen zijn. Deze keer is het de loefzijde van de dijk en zijn er weinig vogels. Wij menen een roofvogel te ontdekken Jan went het roer en wij varen dichterbij. Het beest tilt zijn kop op en het is alweer een aalscholver.

Bij de dam aangekomen is het de bedoeling dat we intussen genieten van de vogels. U begrijpt het al wij willen niet naar beneden komen om te eten. Jan moet dreigen met lawaai om ons aan de maaltijd te krijgen. Wij varen nog een rondje langs de sluis om een laatste blik te werpen op het spuigebeuren. Genietend van deze bijzondere dag meren wij om vijf uur af in Den Oever.

Lijst waargenomen Vogels en Zeezoogdieren.

Dodaars
Fuut
Aalscholver
Blauwe reiger
Lepelaar
Grauwe gans
Canadese gans
Nijlgans
Eidereend
Wilde eend
Krakeend
Wintertaling
Smient
Brilduiker
Zwarte zee-eend
Grote Zee-eend
Middelste zaagbek
Bergeend
Meerkoet
Holenduif
Scholekster
Wulp
Steenloper
Tureluur
Kieviet
Kokmeeuw
Stormmeeuw
Zilvermeeuw
Grote Mantel
Kleine Mantel
Visdief
Grote Stern
Witte kwikstaart

Zeezoogdieren
Gewone zeehond

geen
honderden
honderden
een
50
enkele
enkele
enkele
tientallen
tientallen
enkele
enkele
honderden
twee
6
enkele
honderden
honderden
enkele
enkele
tientallen
enkele
tientallen
honderden
enkele
honderden
tientallen
honderden
enkele
enkele
enkele
enkele
1


enkele



Den Helder 10 april 2011.
 
Ben Schrieken



Verslag van de IJseendentocht op de Waddenzee op 19 maart 2011
 
Het is vandaag een schitterende dag nauwelijks wind een strak blauwe hemel. Door communicatiestoornis vertrekken wij na negen uur. Het uitvaren uit de haven van Den Oever is altijd een feest. We zien dodaars, futen. middelste zaagbekken, wilde eenden, krakeenden, smienten. Als we langs de Losse Dam varen om naar de lepelaar te kijken zien we in een flits iets wat op een rugvin van een bruinvis lijkt, we alarmeren Jan en vragen hem de boot stil te leggen. Ja hoor, het ziet er echt zo uit. Het dier zwemt richting Visjagersgaatje, wij volgen en vinden ze terug. Het lijken meerdere (2) dieren. We genieten van het schouwspel.
Helaas de ijseenden roepen. Als wij op tijd in de buurt van stompe willen zijn moeten we voortmaken anders kunnen we er niet langs, want het is om 3 uur laagwater. We varen langs de Afsluitdijk. Het is glashelder, je kunt de eilanden zien. Er vertonen zich weinig vogels. Ik denk dat het komt omdat het IJsselmeer niet is bevroren en de vogels daar zijn. Als we intussen in de omgeving van het gebied komen, waar we in de regel flinke aantallen vogels kunnen zien, merken we dat ook daar geen vogels waar te nemen zijn. Als we met telescopen de horizon afzoeken zien we daar de gebruikelijke aantallen eidereenden, enzovoort. Wij denken achteraf dat, omdat het buitengewoon helder weer is en de vogels ons van verre kunnen zien aankomen, zij om die reden een grotere afstand tot het schip handhaven dan normaal. Het is een heerlijke dag. Lang op het bovendek. Ondanks al onze extra moeite valt met name de aantallen vogels tegen. Inma de kok, die regelmatig de bezoekers aan boord van hun natje en droogje voorziet, weet wat een mens nodig heeft en wij laten het ons goed smaken. Terwijl wij zitten te eten ziet Jan ėėn IJseend voorbij komen vliegen. Later ontstaat de discussie of hij uit klantvriendelijke motieven deze waarneming niet had moeten melden. Gelukkig is Jan niet de enige die het beest heeft gezien.
Wij ontdekken nog een groepje bruinvissen,wij denken twee of drie. We organiseren als enige jaren deze tochten en hebben slechts ėėn bruinvis gezien. Twee groepen bruinvissen op ėėn dag mag dus heel bijzonder worden genoemd. Te meer omdat wij van een collega-schipper vernemen dat hij een tuimelaar in het Wieringer Diep heeft gezien. Als die tuimelaar een bruinvis blijkt te zijn, waar kans op is, kun je spreken van een bruinvis invasie. Een verrassende aanblik is ook de groep baltsende middelste zaagbekken. Genietend van deze bijzondere dag meren wij om half zeven af in Den Oever. Lijst waargenomen Vogels en Zeezoogdieren.

Dodaars
Fuut
Aalscholver
Blauwe reiger
Lepelaar
Grauwe gans
Canadese gans
Nijlgans
Eidereend
Wilde eend
Krakeend
Kuifeend
Smient
Brilduiker
IJseend
Zwarte zee-eend
Grote Zaagbek
Middelste zaagbek
Meerkoet
Holenduif 
Scholekster
Bonte strandloper
Drieteen strandloper
Wulp
Steenloper
Tureluur
Wulp
Kieviet         
Kokmeeuw
Stormmeeuw
Zilvermeeuw
Grote Mantel
Witte kwikstaart
Kauw
Zwarte kraai
Spreeuw
 
Gewone zeehond
Bruinvis

enkele
honderden
honderden
enkele
enkele
enkele
enkele
enkele
honderden
tientallen
enkele
enkele
honderden
enkele
enkele
enkele
enkele
honderden      
enkele
enkele
honderden
tientallen
enkelen          
enkele
enkele
honderden
enkele
tientallen            
honderden
enkele
honderden
enkele
1
4
2
tientallen
 
enkele
enkele



Den Helder 20 maart 2011.
 
Ben Schrieken




Eten aan boord van de WR130

Het is een mooie zoektocht geweest de laatste jaren, wat betreft het eten aan boord.
Na het tijdperk sportvisserij/ zelf Beroepsvissen met appelgebak, soep uit blik, witte kadetten en fabrieksgehaktballen waar ik zelf bijna een vrachtwagen vol van heb opgegeten, is er heel veel veranderd.

De culinaire tochten die we al zes jaar aanbieden zijn zelfs ook al behoorlijk veranderd. Alle veranderingen koersen en wijzen op echtheid. Onder echtheid verstaan wij: echte koffie, gekookt water door een filter, echt brood en boter. Bij een dagje Waddenzee gaan we de bouillon van alle soepen of bisque van verse spullen maken.

De schipper, ik dus, heeft een allergie voor een smaakversterker E612 en vindt dan ook dat alle vooraf klaargemaakt spullen (ik noem het gemanipuleerde troep) niet meer aan boord verwerkt mogen worden. Ons motto is: “Een oester smaakt naar oester, brood naar brood, als je het niet lekker vind pak je maar wat anders”.

Op advies van culinair adviseur Jaap Sloof schenken wij dit jaar ook een mooie nieuwe huiswijn. Zijn opmerking was: “Jan, je hebt een prachtig, goed en eerlijk product, stem daar een goede wijn op af zonder te veel poespas”. Kijk, die kritiek, daar kan ik wat mee.

Jan Rotgans



Verslag van de IJseendentocht op de Waddenzee op 10 februari 2011
 
De tocht van 8 februari is wegens stormweer afgelast. De weersverwachting voor donderdag is redelijk. Natuurlijk hopen we op een beetje vorst of in ieder geval dat er voldoende ijs op het IJsselmeer ligt om groepen eenden te laten uitwijken naar de Waddenzee. De temperaturen zijn echter ruim boven nul er waait een stevige bries uit het zuid-westen en het is somber weer, een beetje mistig.

Het is rond de middag hoog water. Jan stelt voor, snel naar het midden van de Waddenzee te varen, om daar vandaan (voordat het water valt) onze reis over de platen naar ijseenden te zoeken. We zien een paar Grote Zaagbekken en veel Middelste Zaagbekken. De gebruikelijke kap- en zilvermeeuwen.

Bij Timmekensplaat liggen honderden eidereenden. Het merendeel is in prachtkleed. De vrouwen prachtig chocolade bruin. De mannen in zwart en wit met zeegroene wangen. Ze maken op mij een exotische indruk. Je verwacht niet zo'n uitbundig uitgedoste vogel in de Waddenzee. Eenden paren in de winter en zien er om deze tijd op hun moois uit.

Ik vertel wel eens: je zal als woerd een aardige eend ontmoeten en haar het hof maken en zij raakt onder de indruk van je charmes. Op een goed moment gaat ze op de wieken met onbekende bestemming en als je haar niet kwijt wil raken zal je er achter aan moeten. Het kan gebeuren dat ze neerstrijkt in de buurt, zeg maar op Vlieland. Ze kan ook doorvliegen naar Noord-Rusland of daar ergens in de buurt. Je bent in de aap gelogeerd als verliefde woerd.

Een paar ijseenden scheren langs door de wind, het sombere weer en de golven komen ze niet echt goed in beeld in ieder geval minder goed dan wij wensen.

Inma onze vaste kokkin heeft een goede remedie om ons weer in een goed humeur te brengen. Zij serveert soep en brood beneden in het schip en al snel zitten wij gezellig bijeen. De muziekinstrumenten worden te voorschijn gehaald. De zeemansliederen en het hele N.J.N. repertoire wordt doorgenomen voor we ons te goed doen aan de lunch. Het is intussen gaan regenen en wij beperken het vogel kijken door vanaf de brug door de raampjes de omgeving af te speuren. De ruitenwisser geeft op een zeker moment ook de geest. We worden gedwongen onze heil op het bovendek te zoeken.

Het programma Vroege Vogels, die een reporter heeft mee gestuurd, probeert met een paar geluidsbeelden de sfeer aan boord weer te geven. De ijseenden vertonen zich niet meer en wij scharrelen terug naar de Afsluitdijk. In de hoop nog een paar leuke soorten tegen te komen. Dit gebied wordt vaak bevolkt door grote groepen duikeenden, in ieder geval vele futen. Vandaag is het schraalhans keukenmeester. Wij doen ons best maar het wil niet. Ten einde raad gaat Jan voor anker bij de losse dam vlak buiten de haven van Den Oever. De chili con carne smaakt voortreffelijk. Wij zijn weer klaar voor het vervolg van de tocht.

Een zeehond steekt zijn kop eigenwijs boven water. Sinds de vijftiger jaren van de vorige eeuw zijn er twee soorten zeehonden algemeen aan de Nederlandse kust. De normale zeehond herkenbaar aan de knik in zijn neus, een echt hondenkopje. De Kegelrob of grijze zeehond dankt zijn Nederlandse naam aan zijn rechte kegelvormige snuit. Hij is ook veel groter, maar dat zie je niet als ze zwemmen. De grote kop met de rechte neus is een goed kenmerk.

In de sluiskom licht het duikvaartuig van de Marine en een spieringvisser. Er zwemmen aalscholvers en een paar smienten, wilde eenden, een stel krakeenden en een enkele dodaars rond. Ik zou bijna de kapmeeuwen vergeten, die in flinke getallen fourageren op het kleine grut die door de stroom door de sluizen de Waddenzee in worden geblazen.
 
Lijst waargenomen Vogels en Zeezoogdieren.

Dodaars                                  Fuut
Aalscholver
Blauwe reiger
Rotgans
Bergeend
Eidereend
Wilde eend
Krakeend
Kuifeend
Krakeend
Smient
IJseend
Zwarte zee-eend
Grote Zaagbek
Middelste zaagbek
Meerkoet
Wulp
Kokmeeuw
Stormmeeuw
Zilvermeeuw
Grote Mantel
 
Zeezoogdieren
Gewone zeehond

enkele
tientallen
honderden
enkele
enkele
tientallen
duizenden
tientallen
enkele
enkele
enkele
honderden
enkele
enkele
enkele
tientallen          enkele
enkele
honderden
enkele
honderden
enkele


een



Den Helder 11 februari 2011.
 
Ben Schrieken





Videoverslag De 4 Eetgetijden, thema 'Harders Vissen'




IJSEENDENOCHT VERSLAG 23 JANUARI 2010

Het is vandaag een sombere dag. Een laag hangende bewolking. Een snijdende oostenwind maakt het verblijf aan dek een koude ervaring. Je ogen tranen en je handen worden zo koud dat het hanteren van de verrekijker een probleem is. We vluchten dan ook regelmatig de brug in om een beetje door te warmen. Bart is een echte doorzetter hij blijft vrijwel de hele reis buiten op het dek.

Het uitvaren uit de haven van Den Oever is altijd een feest. We zien dodaars, futen. middelste zaagbekken, wilde eenden, krakeenden, smienten. We varen de sluiskom in waar een groep kapmeeuwen vis in het water, dat door de sluis vanuit het IJsselmeer de Waddenzee instroomt. Er zwemt zelfs een zeehond. Vlak naast de sluis tegen de Afsluitdijk aan foerageren zes grote zaagbekken. De mannen met donkere koppen en een witte rug, de buik is roomboterkleurig. Ze worden soms boterbuiken genoemd. Het water is te ondiep. We kunnen niet dichtbij komen. Jan Rotgans, onze schipper die voor geen kleintje vervaart is en de Waddenzee als zijn spreekwoordelijke broekzak kent, zet de WR 130, ons vaartuig voor vandaag, aan de grond. Niet dat het een probleem is, een ogenblik later heeft hij achteruit geslagen en is het schip weer vlot en vervolgen we onze reis langs de dijk richting de Javaruggen.

De eerste grote groepen duikeenden vertonen zich. Het IJsselmeer is dicht gevroren, de eenden worden gedwongen hun heil op de Waddenzee te zoeken. Groepen kuif- en tafeleenden proberen zwemmend of vliegend uit onze buurt te komen. In het IJsselmeer en de Waddenzee kunnen in de winter wel 100.000 toppereenden rond zwemmen. Zoals al opgemerkt; het IJsselmeer is dicht gevroren. Alle toppereenden hebben hun heil in de Waddenzee moeten zoeken, het is een spektakel om zulke grote groepen duikeenden te zien.

We zijn intussen in de buurt van de plek waar we het doel van de reis de ijseenden verwachten te zien. Maar eerst krijgen wij soep en brood. Inma de kok, die regelmatig de bezoekers aan boord van hun natje en droogje voorziet, weet wat een mens nodig heeft en wij laten het ons goed smaken. Verwarmd en gelaafd gaan wij naar dek en zoeken de omgeving af naar ijseenden. Het is altijd een spannend moment zijn ze er of zijn er niet. We doen nu voor het derde jaar deze tochten. We hebben ook iedere keer ijseenden gezien soms maar een paar soms tientallen. Jan Rotgans zegt wel eens "je hebt ze niet aan een touwtje". Plotseling komen er drie voorbij vliegen. We leggen de boot stil en spieden de omgeving af. Eentje komt nog langs op grote afstand. We kijken naar alle kanten maar helaas.

We draaien het Scheurrak–Ommedraai, een vaarwater, in. Duizenden eidereenden zwemmen hier rond. De mannen in prachtkleed en dat is echt prachtig. Zwarte en wit met een soort zeegroen op de wangen. De vrouwen zijn chocolade-bruin. Jonge dieren zijn grauwer van kleur, de jonge mannen krijgen hier en daar witte vlekken. Wij vinden geen ijseenden meer. Wij scharrelen terug richting de Afsluitdijk.
In de luwte van de dijk zwemmen veel vogels futen, middelste zaagbekken, brilduikers, een verdwaalde grauwe kiekendief trekt langs. Wij zoeken een plekje in de buurt van Den Oever om het middagmaal te nuttigen, Inma heeft chili con carne gemaakt. U begrijpt het al, dat is smullen. Wij wachten op het water dat zakt want dan zien wij misschien nog een paar zeehonden en steltlopers, die op de zandplaten hun eten bijeen zoeken.

Het begint intussen te sneeuwen het wordt een klein wereldje. We proberen door de ramen van de brug een aantal soorten te herkennen. Wij zien veel scholeksters, een enkele wulp een paar meeuwensoorten. Er vaart een steenloper mee op de reling van het schip. Er heeft zich ijs in de mond van de haven verzameld. Wij fantaseren dat het Spitsbergen lijkt en maken grappen over het opwarmen van de aarde.

Om vijf uur meren wij af in Den Oever en kijken terug op prachtige dag op een winterse waddenzee.

Dodaars
Fuut
Aalscholver
Blauwe reiger
Rotgans
Grauwe gans
Eidereend
Wilde eend
Krakeend
Kuifeend
Toppereend 
Krakeend
Smient
Brilduiker
IJseend
Zwarte zee-eend
Grote Zaagbek
Middelste zaagbek
Meerkoet 
Grauwe Kiekendief
Scholekster

Wulp 
Steenloper 
Tureluur
Kokmeeuw 
Stormmeeuw
Zilvermeeuw
Grote Mantel
Kauw
Zwarte kraai

Zeezoogdieren
Gewone zeehond

enkele
honderden
tientallen
enkele
enkele
enkele
duizenden
tientallen
tientallen
duizenden
duizenden
tientallen
honderden
tientallen
enkele
een
6
tientallen 
enkele
één
honderden

enkele
enkele
enkele
honderden
enkele
honderden
enkele
4
2


enkele


Den Helder 25 januari 2010
Ben Schrieken


Dit wordt het eerste stukje van het Scheepsjournaal; ik probeer jullie hiermee op de hoogte te houden van de ontwikkelingen op het wad. Dat kan te maken hebben met zee, vis, natuur, maar ook met regelgeving en belevenissen met mijn gasten.

We hebben een bijzonder mooie april maand gehad met heel veel mooi weer. Mooi weer betekent ook kans op kwallen. Er is nu een nieuwe variant kwal ontdekt op het wad, waar de exacte naam nog niet van bekend is. Kwallen betekenen voor ons heel veel overlast als we met het sleepnet vissen. Een sleepnet is eigenlijk een zeef. De kwallen verstoppen de mazen van het net, waardoor het water niet meer weg kan. Het net wordt dan één grote water-ballon die ook niks meer vangt want: "vol is vol".

Drie of vier keer slepen om een pannetje garnalen en krabben bij elkaar te krijgen voor een mooie bisque is geen uitzondering met die kwallen. Nu het weer wat omgeslagen is naar stevige westenwind zal het volgens mij wel veranderen. Minder mooi weer is in ieder geval toch nog ergens goed voor...